Giro d'Italia 2021: parcours

Hier plaatsen de schrijvers hun voor en na beschouwingen en kunnen de leden reageren. Leden worden verzocht hier geen topic te openen.
Post Reply
DE WIELERBIZON
Schrijver
Posts: 8
Joined: Tue Oct 20, 2020 3:24 pm

Giro d'Italia 2021: parcours

Post by DE WIELERBIZON »

Door Carlos Pardo en Bram Ruber

Voorbeschouwing Giro d'Italia: parcours

Etappe 1 Turijn ITT (8,6km)

De Grande Partenza speelt zich af in de stad van de Oude Dame. Turijn loopt natuurlijk massaal uit voor hun Juventus. Deze dag zal het vooral gaan om het roze van Filippo Ganna.
Als Enzo Ferrari een mens moest bouwen zou het precies Ganna zijn. Het parcours is vlak maar heeft zeker erg technische stukken. Rondom de rivier de Po zal er 8,6 kilometer worden afgewerkt. Op de helft is er bij de Middeleeuwse Burgt van Valentijn een tijdswaarning. Wellicht liggen er nog rozeblaadjes op het asfalt al zal het vooral zuur zijn wat de renners voelen. Naar een bochtig deel over de rivier is het de laatste kilometers vol gas naar de finishlijn. Of Ganna het zal halen blijft een vraagteken. Zijn laatste tijdritten waren niet goed genoeg. Maar wie weet speelt hij fantastisch toneel en is hij gewoon op de afspraak voor het Maglia Rosa!

Image

Etappe 2. Stupinigi - Novara (179 km)

Tien kilometer buiten Turijn ligt het Jachtslot Stupinigi. Een mooi groot paleis in Rococo stijl waar de hoge sociëteit van weleer er flink op los joegen. Vandaag zal het de start zijn van één grote jachtpartij. Over 179 vliegen de renners eigenlijk richting Milaan. Inderdaad de plek waar de Giro ook eindigt. Toch zullen de mannen een kleine omweg van drie weken nodig hebben om er te komen. Vandaag gaat dat via de geboorteplaats van Giuseppe Saronni. Twee keer won hij deze ronde. Onderweg is er een klein beetje obstakel maar over het algemeen vlak. Één klimmetje zorgt voor het uitreiken van de Maglia Azzurra. De Montechiarro D,Asti. In Novara zal het bijna zeker wel een massasprint gaan worden. Alle ploegen zijn fris en zullen hun TGV in stelling willen brengen. En heel stiekem hoop ik op een knallende comeback van de Green Machine. Dylan Groenewegen met een fietslengte voorsprong rechtopzittend. Zijn linke vuist gebald in de lucht en met zijn andere hand houdt hij zijn wijsvinger voor zijn mond. Even stil allemaal. Dylan is terug!

Image

Etappe 3 : Biella - Canale (190 km)

Als je vandaag wil winnen zal je echt door de wol geverfd moeten zijn. En als je de beste wil nodig hebt moet je dus in Biella zijn. Vroeger zou je hier best een nieuw wielerpakje kunnen halen. Tegenwoordig is het allemaal ander materiaal . Vanuit het schitterende stadje aan de oever van de Torrente Cervo is het een pittig dagje in het zadel. De eerste 110 km zijn glooiend maar prima te doen. Daarna komen zin in een heuse heuvelzone. Voor de klassieker specialisten zal dit als thuis komen voelen. Ze zullen binnen 40 kilometer drie beklimmingen krijgen waarvan de Piancanelli de 3de categorie heeft gekregen. Alle heuvels zijn met een gemiddelde van 6% gelijkmatig en prima te doen. Wat dat betreft is het wat minder klassiek. Op een kleine 15 kilometer voor de meet ligt nog de Guarene. Een klim van 2,6 km tegen 7% . Het laatste stuk heft een stuk van 15% waar er dus best een beslissende demarrage kan komen. De laatste 15 km naar Canale zijn vlak. Is het een grote groep of blijven er mannen weg? Deze etappe zal in het klassement weinig geven denk ik maar voor de fietsliefhebber ligt er een parcours gemaakt voor een spetterende finale.

Image

Etappe 4: Piacenza - Sestola (187 km)

De dag van gister gaf ons een beetje het gevoel van een klassieker te hebben. Vandaag zal het helemaal dienkant op gaan. De sprinters zullen uit beeld blijven en de klassieker puncher kan zijn kol op. Het is een dag voor een Diego Ulissi. Vanuit de start is het eerst weer vlak. Daarna begint de ellende. De klim naar Castello di Carpineti is 3,5 km lang waarvan er twee door de dubbele procenten gaan. Ze moeten door richting Montemolino. Ook hier krijgen ze met 11% korte klappen op de kuitspieren. Met nog 40 km te gaan dalen de overgebleven kemphanen naar beneden. Over de woeste wateren van de Torrente Scoltenna knallen ze weer omhoog . Een klim van 8% gemiddeld. In de laatste kilometers is er een zelfde verhaal. Vanuit Fanano is er de allesbepalende klim richting Sestola. 4,2 km lang met stukken van 16% . Over bosweggetje naar het stadje. Het laatste stukje loopt licht omhoog maar de slag zal toch wel geslagen zijn? De slag bij Sestola

Image

Etappe 5 : Modena - Cattolica (177 km)

Stel nou dat je een waterpas van 177 km in je gereedschapskist heb liggen, dan kan je hem precies tussen Modena en Cattolica leggen. Vandaag is het een massasprint . Punt
Modena is de plaats van Pavarotti en Ferarri. In de bevoorrading zal een heerlijke salade zitten met de beste balsamico van de wereld. Onderweg zal er een renner van Androni of Bardiani weg mogen. Die pakken ze terug om een koninklijke sprint te hebben aan de lange kust van Cattolica. Na de tijd nemen ze een glaasje Lambrusco tegen 10 keer de inkoopsprijs. Heerlijk achterover leunend op één van de vele terrassen. Ze zouden kunnen denken aan de tragedie van een groot sportman uit deze stad. Marco Simoncelli was een motorcoureur die als groot talent gezien mocht worden. Eindelijk mocht hij in 2010 zijn debuut maken bij de Moto GP. Dolgelukkig en vol motivatie ging hij te keer. Als een wilde hengst die op de rode Ferarri stijgt . In 2011 op het circuit van Sepang verloor hij de controle. Onder het oog van Il Doctor crashte hij. Niemand kon hem die dag nog redden. Hij verloor zijn leven in die ene bocht in Maleisië.
Het wielrennen is natuurlijk maar wat bekend met dit soort tragische verhalen. Wat vandaag betreft. We gaan sprinten!

Image

Etappe 6: Grotte di Frasassi - San Giacomo (160 km)

Eindelijk mogen de grote mannen uit hun schulp komen. Een lekkere klimrit die eindigt bergop. Vanuit het grottencomplex van Frasassi is het geleidelijk klimmen. De Forca di Gualdo is de eerste grote klim van 2de categorie. Het is een 10,4km lange beklimming die voort komt uit vals plat vanuit de start. Het is een pittige klim tegen 7%. Na een korte daling strijgen ze verder naar de Forca di Presta. 6 kilometer met 3,7% is natuurlijk maar een peuleschil ware het niet dat het al nooit vlak is geweest. Daarna is er een afdaling waarbij mij nek bij de gedachte al begint te krampen. 40 kilometer lang in de daalpositie. Ik zou er niet tuck op zijn. En de renners hopelijk ook niet . Tot aan het geweldige Ascoli Piceno en dan is het finale. Alsof je rechtstreeks uit de Middeleeuwen weg klimt gaat de weg 10 kilometer lang lekker glooiend omhoog. Pas de laatste 15 kilometer is er de slotklim. Hier zullen de matadoren het uit gaan maken. De steilste stukken zijn 8% met totaal een gemiddelde van 6,1, Als je prima in orde bent ga je hier echt niet veel verliezen. Maar de kaarten worden langzaam op tafel gegooid. En ben je slecht dan kan er een steekje worden laten gevallen. Het zal niet de rasklimmer hoeven zijn. Alles op de macht. Waar is Tom als je hem nodig hebt. Vandaag is het gewoon echt begonnen!

Image

Etappe 7: Notaresco - Termoli (181 km)

Een heerlijk dagje langs de Adriatische kust. De wind wapperend onder de helm. Na het eerste klimmers feest is het gelijk weer voor de sprinters. Zoals je merkt is de eerste week niet waar het vuurwerk voor het klassement vandaan gaat komen. Wel kan er al heel veel te verliezen zijn vandaag. In het midden zitten er een aantal klimmetjes waarvan er één punten oplevert. De muur van Chieti. Vorig jaar was het de plaats waar Sagan huis hield en de Langverwachte zege binnenhaalde. Dit keer is het maar een passage op het midden van de rit. Het zal waarschijnlijk niet genoeg zijn om een sprint te voorkomen. In Termoli is het goed vertoeven voor een lekkere vakantie. Stranden met een mooi oud centrum. En de visjes zijn van hoge kwaliteit . Als de mannen de hoogstwaarschijnlijke sprint hebben afgewerkt wacht er vast heerlijke pesco di mare. Even goed de Omega 3 en 6 aanvullen. Er is nog zoveel te doen de komende weken.

Image

Etappe 8: Foggia - Guardia Sanframondi (170 km)

Foggia was een stad die in de 2de Wereldoorlog flink werd gebombardeerd. Door de belangrijke ligging in de strijd tegen Mussolini werden er massaal bommen op gegooid. Vele gebouwen verwoest en uiteraard veel erger, duizenden levens gingen verloren . Vandaag vertrekken de renners voor een zware dag tegen niet al te steile wanden. Na een glooiende start is er de lange klim naar Bocca della Stelva. Eerst 15 kilometer rammen tegen 15% om daarna nog 3,4 km bij te zetten op 3,5%. Vanaf de top is het 50 km vooral naar beneden met het en der een knikje. De laatste 11 kilometer is het vals plat dat uitloopt in een klim van 3 kilometer tegen 7%. De laatste 500 meter is nog maar 4% dus voor de klimmende sprinter is het feest vandaag.

Image

Etappe 9: Castel di Sangro - Campo Felice (158 km)

Een loodzware dag is een goede beschrijving van vandaag. Vanuit het mooie Castel di Sangro klimmen ze vanuit de start richting Colle della Croce. Daar boven is het via een afdaling richting de Valico de Monte Godi. Het zijn twee beklimmingen die nauwelijks de 4% passeren. Maar vanuit de start heb je dan al 30 kilometers aan klimmen gehad. Na een lange afdaling volgen de Fonte Ciarotto en de Forca Caruso. Ook deze zijn beide 4 a 5 %.
Samen wel weer 25 kilometer bergop. Telt u even mee? Reken daar de 12,4 kilometer richting Ovindoli bij en we naderen de 70 kilometer dat de fiets de lucht in kijkt.
Even rijden ze door in de open vlakte richting Roca di Cambio. Daar is een afdaling van zes kilometer voordat de slotklim begint. 6,6 km lang. Zoals je leest is er heel veel klimwerk maar zeker van de regelmaat. De echte klimgeiten zullen moeten wachten op de Zoncolan. Toch eindigt de etappe spectaculair. Op 3,6 kilometer voor de finish is er de Galleria Serralunga. Een lange tunnel met daarachter de rest van de beklimming. Verrassend genoeg was hier het asfalt op en mogen ze het steilste stuk van de klim op een grindpad afmaken. In totaal 1,5 km gravel rijden. In Campo Felice is de eindstreep getrokken. Wil winst zal je niet maken maar vol met cliché kan je de giro hier wel verliezen. Voor Campo Felice is het een debuut in de giro.

Image

Etappe 10: L’Aquila - Foligno (139 km)

Een relatief korte rit vlak voor de eerste rustdag. Het zal een kort en snelle wedstrijd worden. Vanuit L’Aquila is het direct klimmen richting Sella di Como. De startplaats heeft vertaald de naam adelaar. Uiteraard vraag ik mijzelf dan direct af of Federico Bahamontes hier een vakantiehuisje zou hebben. Vanaf de hoofdstad van de Abruzzen zijn de eerste 100 kilometers onstuimig. Veel op en af met als hoogtepunt en laatste obstakel de Valico Della Somma. Een klim van 7,4 km en goed te behappen. Hierna is het vanuit een daling zo vlak als het 10 km schaatsschema van Sven Kramer. Veel sprinter zullen het eerste deel wel kunnen overleven. Daarom is een massasprint waarschijnlijk. De finale is verraderlijk bochtig. Pas vlak voor de finish is de meet zichtbaar. Wie oh wie veroverd Foligno?

Image

Etappe 11: Perugia - Montalcino (162 km)

Bij het horen van de naam Montalcino moeten er wat ogen gaan glunderen. Dat is toch ?
Inderdaad. De Witte Straten maken hun debuut in de Giro d'Italia. Vandaag zal je echt van goede huize moeten komen. Ik ben misschien wel het meest benieuwd naar deze etappe. Hoe gaat het peloton zich gedragen? Je kan hier minuten verliezen op een slechte dag. Ook al is het een mini versie van de Strade Bianche als dit niet in je DNA zit dan is het puur overleven. De eerste 90 kilometers zijn glooiend maar goed te doen. Het peloton zal bloednerveus zijn en ik verwacht een doldwaze sprint richting de eerste strook. Bij Torrenieri begint de slijtage. 9,1 kilometer aan wit gravel. Vooral afdalend dus nog niet de grote klap. Die komt zeker bij de Passo del Lume Spento. Ruim 13 kilometer met in de eerste helft pieken tot 16%. De derde strook is vanuit Castelnuovo dell Abate. 7,6 km en pittig oplopend. Na een kleine daling is er de andere kant van de Passo Del Lume Spento. Een kort stuk gravel dat overgaat in een steile laatste 5km. Eenmaal boven en steenkapot is het ruim 3,5 km in een pure duikvlucht richting finish in Montalcino. De laatste 200 meter sta je weer kaarsrecht met het wiel omhoog. Dit gaat zo,n geweldige rit worden waarin de Giro compleet open wordt gerukt. Als je klassements ambitie hebt en je durft risico te nemen dan kan vandaag cruciaal worden. Of je verdrinkt in het geweld van de Witte Straten, of je wordt beloont met Witte bloemen op de Via Roma.

Image

Etappe 12: Siena – Bagno di Romagna (209 km)

Rit 12 brengt de renners van het prachtige Siena door het heuvelachtige Toscaanse binnenland richting Florence, waarna men afbuigt richting finishplaats Bagno di Romagna. Vooral het gedeelte na het passeren van de Toscaanse hoofdstad is loeizwaar en kent maar liefs 3.700 hoogtemeters. De vier voornaamste hellingen die deze meters opmaken zijn achtereenvolgens de Monte Morello, Passo della Consuma, de Passo della Calla en de slotbeklimming met top op 10 kilometer van het einde; de Passo del Carnaio. Hoewel geen beklimming van de eerste categorie is, moet men de zwaarte van de etappe e niet onderschatten. De Passo del Carnaio (laatste beklimming) is erg onregelmatig en kent een stuk van 3 kilometer á 9,5%. Niet te vergeten dat de hele etappe met 212 kilometer ook nog eens behoorlijk lang is. Door de relatief makkelijk opening, waar de vlucht een behoorlijke afstand kan nemen, zou dit zomaar eens een dag voor de vluchters kunnen worden. Gezien de afdaling richting finish lijkt het bovendien voor de hand dat een goede daler hier met de dagzege aan de haal zal gaan. Hoe dan ook, een reuze interessante dag die men zeker niet wilt missen.

Image

Etappe 13: Ravenna – Verona (198 km)

Na twee spektakelstukken is het tijd voor een wat rustigere koersdag…toch? De 13e rit is 198 kilometer lang en brengt de renners over een biljartlaken van Ravenna naar het Verona van Romeo en Julia. Tevens ook de stad waar twee jaar geleden Roglic in de afsluitende tijdrit zijn podiumplek ten koste van Landa veiligstelde. Een massaspurt lijkt onvermijdelijk, grijpt Dylan zijn slag?

Image

Etappe 14: Cittadella – Monte Zoncolan (206 km)

Heeft u zaterdag 22 mei plannen? Zeg ze dan nu af. Dit wordt smullen. En als ik u vertel dat de laatste 3 kilometer á 13% gemiddeld zijn dan weet u genoeg: Zoncolan. Vanaf Cittadella (50 km boven venetie) is er slechts één devies: Noordwaarts. De eerste 132 kilometer stellen niet zo veel voor, met een lullig klimmetje van de 4de categorie op 76 km en een tussensprint op 120 in Meduno. Maar vanaf het dorpje Tramonti di Sotto zal de Forcella Monte Rest worden aangesneden. Een klim van de 2de categorie, 10,5 kilomter lang en 5,9% gemiddeld om de beentjes al eens flink wakker te schudden. Wanneer de betrekkelijk lange afdaling van zo’n 30 kilometer voltooid is ligt er nog een tussensprint te wachten alvorens er begonnen wordt aan de beklimming van de Kaiser. De gehele klim is 10,5 km, waarin 1210 hoogtemeters moeten worden overlegd, wat neerkomt op een gemiddeld stijgingspercentage van 11,5%. Dit percentage is echter verraderlijk omdat de eerste 3 kilometer redelijk te doen zijn. Er zit zelfs een stuk in van 22%. Na 3 km, ter hoogte van het dorpje Liariis, begint de hel wordt er 6 km geklommen aan een gemiddelde van maar liefst 15% met pieken tot 22%. Aan km 9 daalt het stijgingspercentage terug tot 7% en ter hoogte van de 3 galerijen is er zelfs een stuk van 2,5%. De laatste 500 meter hebben terug een gemiddelde van 11%. Het is een understatement dat alleen een echte klasbak hier zal gaan winnen en het klassement waarschijnlijk wel wat op zijn kop gaat. Voorspelling: let op Simon Yates die hier in 2018 net tekortkwam om Froome te verslaan.

Image

Etappe 15: Grado – Gorizia (146 km)

In etappe 15 is het weer even tijd om bij te komen met een heuvelachtig circuitje op het grensgebied met Slovenië. De klimmetjes stellen echter niet heel veel voor wat een geruststelling zal zijn voor de mannen die in etappe 14 wat te diep in het rood zijn gegaan. Het circuit, dat na de eerste 60 kilometer vanuit startplaats Grado begint, wordt 2,5 keer gereden. Op het rondje ligt het dorpje Gronje Cerovo dat slechts te bereiken is door 1,7 kilometer á 8,5% te klimmen. Na deze pukkel is het richting Gorizia dat op de grens ligt en de finishplaats is. Dit wordt bereikt nadat op 4km van de finish een hellinkje wordt genomen dat een stijgingspercentage van maximaal 14% bereikt. Om de finish nog van wat extra spektakel te voorzien ligt er voor de voet van deze klim nog een tussensprint met boni’s en in het dorpje zelf zo’n 500 meter aan kasseien. Oftewel, op papier een rustige dag met een stressvolle finale. Waarschijnlijk net te zwaar voor de echte sprinters, misschien toch nog eens Sagan? Vroeger zou deze rit op zijn lijf zijn geschreven.

Image

Etappe 16: Selice – Cortina d'Ampezzo (212 km)

Geen Giro zonder de Dolomieten. 212 kilometers brengt het peloton van Sacile naar Cortina D’ampezzo. De route herbergt maar liefs 4 beklimmingen, waarvan drie van eerste categorie zijn en de andere te het dak van deze Giro behelst. De eerst beklimming, La Crosetta, vangt praktisch aan vanuit de start en is 11,6 km á 7,6%. Na de afdaling slijt een mijlenlang vals plat de toch al vermoeide renners nog wat meer af, wanneer de Passo Fedaia begint. Deze klim moeten we opdelen in twee stukken om echt te snappen waar het venijn zit. U raadt het al, in de staart: 5,5 km á 11% gemiddeld. Het dak van de Giro ligt op de klim erna, maar verder is de Passo Pordoiniet niet heel bijzonder omdat er maar een korte afdaling na de vorige beklimming volgt en men dus eigenlijk al op hoogte begint aan de klim. De laatste klim, de Passo Giau, is echter ongeveer even lang maar daarentegen toch behoorlijk lastiger vanwege het gemiddelde stijgingspercentage van 9,3%. Als deze top bedwongen is volgt er een afdaling van 17 kilometer die eindigt met de finish in d’Ampezzo, met nog 4,6% á 500 meter over kasseien naar de streep. Een uiterst interessante etappe en ontknoping op maandag 24 mei dus.

Image

Etappe 17: Canazei – Sega di Ala (193 km)

Na een welverdiend dagje rust is het op woensdag maar weer eens tijd voor een bergetappe: dat breekt zo lekker de week toch? Vanuit Canazei zijn de eerste 55 kilometer voornamelijk in dalende lijn, ideaal om eens flink wat afstand te pakken met een groepje vluchters? Vanaf Trento, eind en startpunt van de voor veel Nederlanders zo bekende Brennerpas, is het weer vlak. Richting Mori wordt er dan gereden, waar net als in Trento een tussensprint ligt. Uiteindelijk is het na 140 kilometer tijd om de laatste loodzware 50 kilometer aan te vangen. Hierin liggen namelijk twee loodzware cols verscholen, met respectievelijk de Passio di san Valentino (14,8 kilometer à 7,8%) en de Sega di Ala (11,2 kilometer aan 9,8%). Die eerste beklimming is tamelijk onbekend, tamelijk gelijkmatig, met een klein stukje van 14%. De Siga di Ala is echt heel zwaar, onregelmatig, lang boven de 10% en met een stuk van maximaal 17%. Een zeer interessante etappe met potentie voor twee wedstrijden in één.

Image

Etappe 18: Rovereto – Stradella (231 km)

Voordat de Giro aan het slotweekend begint is er op donderdag 27 mei voor de renners de tijd om nog even uit te hijgen en voor de wielervolgers de kans om alvast de joggingbroek te strijken. De rit van Rovereto naar Stradella is 231 kilometer lang. Hieruit blijkt dat de organisatie zich in eider geval niet veel aan heeft getrokken van het protest van de renners toen vorig jaar tevens op de voorlaatste dag voor het slotweekend een vergelijkbare etappe op het programma stond. Er zal gewoon weer even gekoerst moeten worden. Die etappe werd vorig jaar overigens gewonnen door een vluchter (Cerny), dus dat het sprinten wordt staat allerminst vast (maar ik zou er toch wel mijn geld op in durven zetten).

Image

Etappe 19: Vigevano – Alpe di Mera (176 km)

Ja, ja. Daar gaan we dan. Etappe 19, 178 kilometer en 3 beklimmingen. Hoewel nog niet aangeduid met een vijf sterren-rating, zijn zulke ritjes - zeker in de derde week en zeker met een finish bergop -interessant omdat er ook weleens een vlucht vooruit zou kunnen blijven. Zo niet, dan zal een klassementsploeg op de bonificaties azen en het dus sowieso spektakel worden. Het is overigens de eerste keer dat de Giro op de Alpe di Mera aankomt, wat ook de spanning verhoogt. De eerste beklimming van de dag is de Mottarone, een onregelmatige klim van 15,4 km á 6,7 km. Vervolgens dalen de renners af en vervolgen hun weg langs het bekende Laggo Maggiore, richting de Passo della Colma (7,5 kilometer à 6,4%.). Na deze beklimming van derde categorie is het slechts de slotklim die nog rest, de onbekende Mera dus. Deze klim is zo’n 9,7 km lang, waarvan de stijgingspercentages gelijdelijk - net zoals de weg - omhoog lopen. Vanaf de 5de kilometer is het gemiddelde zo’n 10,4%. Een pittig klimmetje dus! Hamvraag voor de overwinning: vluchter of klassementsman?

Image

Etappe 20: Verbania – Valle Spluga/Alpe Motta (165 km)

De laatste bergrit is als zo vaak in de Giro loei- en loeizwaar. Ook dit jaar dienen er meer dan 2500 hoogtemeters bedwongen worden en liggen twee toppen boven de magische 2000 meter grens. De eerste beklimming, de Passo san Bernardino (ook wel bekend als de San Bernardinopas), is maar liefst 23,7 kilometer lang met een gemiddeld stijgingspercentage van 6,2%. Deze wordt van 536 meter hoogte aangevangen en eindigt op 2065 meter. De tweede klim, de Passo dello Spluga of Splügenpass, is met zoals de Bernardinopas van de eerste categorie en Zwitsers. Deze klim is 8 kilometer lang met eenzelfde stijgingspercentage en mooie haarspeldbochten. Terug in Italië dient de laatste klim van deze Giro worden overwonnen: de Alpe Motta (7.3 km á 7,6%). Niet de lastigste klim, maar heel onregelmatig en bovendien - na toch wel de koningenrit - van de ronde een stuk lastiger dan hij op het eerste oog doet voorkomen. Wordt hier de Giro beslist? Het zou overigens toch gek moeten verlopen wil hier geen klassementsman er met de overwinning vandoor gaan.

Image

Etappe 21: Senago – Milaan (29,4 km)

Milano, Finalmente!
Net als vorig jaar eindigt de Giro in Milaan, bij de Duomo waar Tom Dumoulin zijn Giro won en waar ieder jaar in de nevel Il Primavera start. Dit jaar is de tijdrit echter ten noorden van Milaan gesitueerd, maar eveneens zo plat als een dubbeltje. Grote kanonnen kunnen hier, zeker gezien de lengte (30,3 kilometer) toch nog behoorlijk wat tijd goed maken. Bovendien, gezien de recentste ontknopingen in de grote rondes, zou het toch vreemd zijn als we niet tot deze zondag 30 mei zullen moeten wachten tot we weten wie er met deze Giro aan de haal gaat. De tijd meetpunten zijn op 9,2 km en 19,7 km. Veel plezier!

Image
Post Reply