Interview: Jesse van Dalen in gesprek met Paul Martens

Post Reply
User avatar
TJVSFAdmin
Site Admin
Posts: 73
Joined: Wed Sep 02, 2020 2:41 am

Interview: Jesse van Dalen in gesprek met Paul Martens

Post by TJVSFAdmin »

“Ik had het gevoel dat ik meer energie voor mijn familie moest hebben”

Team Jumbo-Visma begint aan hun eerste trainingskamp van 2021, Alicante moet gaan oppassen want de ‘killerbees’ zijn op komst. Bij Jumbo-Visma lopen een aantal nieuwe namen rond, maar ook de oude garde is nog van de partij. Daaronder valt ook Paul Martens, de Duitser is bezig aan zijn laatste halfjaar als profwielrenner. Nog één keer de Ardennen klassiekers en de Giro, dan kan het boek van professioneel wielrenner dicht. Een carrière die in 2005 halverwege het seizoen bij T-mobile begon, gaat nu halverwege 2021 eindigen bij Jumbo-Visma.

Familie
30 juni is de laatste dag van Paul Martens als profwielrenner, daarna komt zijn familie op de eerste plaats. “Een bewuste keuze, ik had het gevoel dat ik meer energie voor mijn familie moest hebben en wielrennen vraagt veel energie van mij. Ik ben nog van de overtuiging dat als ik vijf uur train ik moe moet zijn, dus ik ga me elke dag moe maken. Als je veel energie uit het vat haalt, is er voor andere dingen helaas minder over. En die realiteit vond ik af en toe vrij pijnlijk.”

Programma
Voordat de fiets aan de haak gaat, worden nog een aantal mooie wedstrijden gereden. De start van het seizoen gaat in België zijn, want de eerste koers van Martens wordt de Omloop het Nieuwsblad. Hierna worden er drie Italiaanse voorjaarswedstrijden gereden: Strade Bianche, Tirreno en Milaan – San Remo. Tussendoor wordt nog de Volta Limburg Classic gereden, waarna Martens naar zijn geliefde Ardennen klassiekers gaat. Na San Remo is het nog niet klaar in Italië, de Giro d’Italia wacht namelijk. Tot slot worden nog de Rund um Köln en de ZLM tour gereden. Hierna gaat de fiets officieel aan de haak.
Het is geen toeval dat juist de Ardennen klassiekers en dan vooral de Amstel hoog op het lijstje van Paul staan. Deze koersen zijn namelijk extra speciaal voor hem. “Ja daar heb ik het meeste mee. Dat komt doordat ik er ooit als neoprof naar toe ben verhuisd. En die streek en het parcours hebben mij als renner veranderd en verbeterd.” Het niet doorgaan van de Amstel vorig jaar was ook hoofdzakelijk de reden dat Paul aan het management gevraagd heeft of hij nog een half jaar door mocht.
Helemaal weg gaan uit de wielersport is zeker niet de bedoeling van Paul, maar ploegleider wordt hij zeker niet. “Nee, Dat ga ik niet worden.” Wat word het dan wel? “Ja dat weet ik wel, maar dat ga ik hier nu nog niet zeggen. Het is nog niet goed genoeg uitgewerkt op dit moment.”

Rabobank
Martens heeft op het eerste half jaar na altijd voor een Nederlandse ploeg gereden, een bewuste keuze was het niet. “Als jonge Duitse prof was het mijn insteek om bij een grote Duitse ploeg te gaan rijden. Alleen toen ik niet de kans kreeg om bij T-mobile prof te worden was de deur bij Gerolsteiner ook al gesloten. Zo ging de weg destijds naar Skil-Shimano.”
Voor Paul Martens was het jaar 2006 erg mooi met onder andere twee overwinningen, een etappe in de ronde van Luxemburg en in de Sparkassen Munsterland Giro. Het begin van 2007 was ook prima. Door deze prestaties kwam Rabobank om de hoek kijken. “Adrie van Houwelingen heeft mij een paar keer bezig gezien, hij heeft mij eigenlijk een soort van gescout en hij heeft dat toen bij de ploeg neergelegd. Vrij vroeg in het jaar, in mei 2007, had ik getekend bij Rabobank.”

Maar nu na een dertien jaar lange samenwerking gaat er een einde aan komen. Het had ook al eerder kunnen gebeuren, maar Paul is erg loyaal en is altijd bij de ploeg gebleven. “Als je zegt dat je het dertien jaar alleen maar leuk hebt gehad, dan lieg je. Je hebt altijd mooiere en minder mooie momenten. Er waren tussendoor zeker momenten, wat ook met transfers te maken had, waar misschien de noodzaak er was om te wisselen. Alleen ben ik ook wel iemand die van vastigheid houd en ik kon altijd heel goed opschieten met de renners en staf die we in de ploeg. Misschien was ik in de momenten dat ik kon wisselen ook wel niet moedig genoeg om te wisselen en zeg maar de laatste vier/vijf jaar heb ik het echt ontzettend naar mijn zin, waardoor mijn carrière ook langer is geworden dan dat ik had durven dromen.”

Ontwikkelingen in het wielrennen
Dat er in dertien jaar veel is veranderd kan je gerust een understatement noemen. Volgens Martens is dit niet per se in de ploeg, maar met name in de hele wielersport het geval. “Ja (lacht) daarvoor hebben we nu niet genoeg tijd. Het heeft niet per se te maken met dat er in de ploeg veel verandert moest worden, maar in de wielersport is veel veranderd. Zeker in die tijd waren ploegen nog vrij amateuristisch, je was een individuele sporter die toevallig in die koers onderdeel van een ploeg moest zijn.

Tegenwoordig ben je gewoon altijd onderdeel van de groep en als je goed genoeg bent mag je soms individueel bezig zijn. De dingen die allemaal veranderd zijn, die vonden wij toen niet nodig. Grootschalige ontwikkelingen komen altijd stapsgewijs van alle kanten. De ene ploeg doet dit wat goed blijkt te zijn, een andere ploeg doet dat en zo ga je gezamenlijk door veel veranderingen naar een hoger niveau. Door transfers wordt er ook veel naar elkaar gekeken. Misschien als we die renner inlijven kunnen we daar kennis vandaan krijgen enzoverder.” Veranderingen in de wielersport kan je eigenlijk zien als een golf. Hij begint klein, maar er komen steeds meer ploegen bij die het ook zo gaan doen en uiteindelijk krijg je een hele grote golf, want iedereen doet het zo.

Overwinningen
Op het palmares van Paul staan zeven overwinningen, de mooiste was toch wel Grand Prix Wallonie. “Puur vanwege het podium, Cadel Evans was op dat moment wereldkampioen en Ricardo Rico was vermeende doping zondaar, om die dan te kloppen was wel lekker ja.” Helaas ontbreekt er ook een gekoesterde overwinning. “Ik heb altijd gezegd dat ik één keer in mijn carrière Duits kampioen zou moeten zijn, maar met alle renners nu is dat erg lastig. Afhankelijk van hoe ik uit de Giro kom, kan ik nog een laatste poging wagen. Alleen ja stel, heel stout gedacht, ik zou kampioen worden dan zou ik stoppen met de trui aan en hem nooit meer laten zien. Ja dat kan natuurlijk weer ook niet.”

Hoogte en dieptepunt
Ondanks dat er nog een halfjaar voor de boeg licht, ga je toch ook al terug kijken op een mooie carrière en zoals altijd zijn er mooie en minder mooie momenten. Het mooiste moment was tijdens de Elektrotour van 2007 etappe 3, op de voor Paul heilige Cauberg. “Lastig, maar ik denk de overwinning bij Skil-Shimano op de Cauberg, voor mij toen een heilige berg. Om daar dan te winnen was wel echt van wow.” Helaas heeft Paul ook dieptepunten meegemaakt, alle valpartijen horen hier natuurlijk bij, maar ook een gebeurtenis in 2016. (dit speelde zich af in de privesfeer red.) “Iets wat als het me niet overkomen was een soort van verkeerd af had kunnen lopen voor mij, maar ik ben ook wel blij dat ik het heb meegemaakt. Het heeft me namelijk ook wel veranderd, maar het was absoluut een hele zware periode.”

Jumbo-Visma in 2021
De ploeg was afgelopen jaar de beste van allemaal, met een aantal prachtige overwinningen. Nu is het de kunst om dit vol te houden en ook aankomend jaar weer de beste ploeg te zijn. Best lastig natuurlijk, maar Paul heeft er vertrouwen in. “Jazeker waarom niet? (lacht) de renners worden niet slechter denk ik. De koersen die we gewonnen hebben, waren allemaal op pure klasse en daar komt bij dat Dylan een groot deel van het seizoen niet actief was. Hij is natuurlijk ook goed voor meerdere overwinningen en hetzelfde geld voor Mike Teunissen, dus ik verwacht niet dat het slechter gaat zijn.” Maar zoals Paul zelf zegt “Je hebt veel dingen zelf in handen, maar de prestaties van de andere teams niet.” En een aantal andere teams hebben zich goed weten te versterken en de verwachting is dan ook dat die teams het beter gaan doen. Paul denkt dat het allemaal wel goed komt en dat het uiteindelijk gewoon grijs is. “Tja, je vraagt me naar een mening en ik zou zeggen ja dat kan, maar dat kan ook niet. Vaak zijn er ook andere ploegen die problemen oplossen, kijk maar naar Pogacar die had geen ploeg in de Tour en zo zal het in de klassiekers ook zijn. Op papier ziet het er soms heel zwart wit uit, maar vaak is het gewoon grijs.”

Cervélo
Een fietswissel is voor veel wielrenners toch een lastig puntje. Ze hebben lief en leed gedeeld met hun fiets, er is een echte band ontstaan tussen wielrenner en fiets. Die band moet eerst nog even groeien met de nieuwe stalen ros, daarna kan je er weer vol op vertrouwen. Martens heeft moeite met de wissel, maar een goeie fiets vind hij het wel. “Het is gewoon een andere fiets. Als je een Formule 1 coureur ineens in een DTM auto zet, vindt hij dat misschien wel helemaal niet lekker. Dan zeg je ook ‘dat is toch een auto’, maar ja het is toch anders. Tuurlijk je hebt een stuur en een zadel, twee wielen en pedalen, maar de rest is allemaal anders.”

De ultieme tourploeg van Paul Martens
Dertien jaar lang heeft Paul voor de ploeg gereden, heel veel renners heeft hij meegemaakt, maar zijn ultieme tourploeg was die van afgelopen jaar.
“Sowieso Wout van Aert, puur omdat hij alles kan. Roglic als kopman. Dan denk ik Tony ook, ja op Tony kan je gewoon een huis bouwen, bij hem weet je gewoon wat je krijgt geen twijfel. Als je die kan kiezen moet hij erbij. Ja dan zal ik ook Sepp Kuss er sowieso nog bijnemen. Ja goed eigenlijk gewoon de Tour ploeg, iedereen heeft gezien hoe goed zij waren. En dan doe je Amund weg en mij erbij, maar eerlijk is eerlijk ik zou mezelf niet in deze tour ploeg zetten, maar ik moest mezelf erbij doen.”

Programma Martens 2021
Omloop het Nieuwsblad
Strade Bianche
Tirenno
Milaan - San Remo
Volta limburg
Amstel Gold Race
Waalse Pijl
Luik-Bastenaken-Luik
Giro d'Italia
Rund um Köln
Zlm tour

Image
Post Reply